Dodatkowo w 1919 roku, zgodnie z decyzją Ententy, Polsce przekazano część materiałów wojennych pozostawionych na terytorium węgierskim przez wojska niemieckiego feldmarszałka von Mackensena.

Do Polski trafiło w ten sposób 29 480 karabinów, 355 karabinów maszynowych, 9 mln sztuk amunicji do karabinów, 18 dział wraz z 30 tys. sztuk amunicji do nich. Te materiały wojskowe przesłano do Polski pod francuską eskortą wojskową pięcioma pociągami w okresie od 20 stycznia do 20 marca 1919 r. W czerwcu 1920 r. w Warszawie została zawarta umowa pomiędzy polskim Głównym Urzędem Zaopatrzenia Armii a reprezentantem firmy Manfreda Weissa w Budapeszcie na dostawę amunicji 38 mln naboi karabinowych do karabinów Mannlichera wz. 95. Do 30 lipca 1920 roku przez Węgry przejechało wiele polskich pociągów, które następnie kierowane były przez Rumunię do Polski. Od 30 czerwca 1920 roku węgierski minister wojny zezwolił na to, aby na Węgry przybywały grupy konwojentów polskich w celu konwojowania pociągów w drodze przez Węgry i Rumunię. Ponadto 8 lipca 1920 roku rząd węgierski polecił zarezerwować dla Polski wszelkie zapasy naboi fabryki w Csepel, nakazując jednocześnie, aby cała produkcja fabryki przez następne dwa tygodnie przeznaczona była tylko na potrzeby armii polskiej.

Na krótko przed rozpoczęciem zaplanowanego kontruderzenia na pozycje bolszewickie do wojsk polskich dotarły transporty z amunicją wysłane przez Węgrów 10 lipca 1920 roku. Transporty te nie zostały przepuszczone przez granicę Czechosłowacji z powodu kategorycznego sprzeciwu Czechów i dopiero po długiej okrężnej drodze przez Rumunię dotarły do stacji kolejowej w Skierniewicach 12 sierpnia 1920 roku. W przybyłych 80 wagonach kolejowych znajdowało się 21-22 mln pocisków, które w ciągu dwóch następnych dni zostały podzielone przez Naczelne Dowództwo polskie między poszczególne formacje. W krytycznych dniach Bitwy Warszawskiej, w sierpniu 1920 r., gdy Polacy prowadzili decydujące walki, drogą przez Rumunię, Pokucie, Podole do Lwowa, Krakowa, Dęblina i wspomnianych Skierniewic docierały transporty z zawartością 58 mln naboi wyprodukowanych na Węgrzech. Za dostawy amunicji Polska płaciła węglem, który dostarczany był Węgrom w celu zapewnienia funkcjonowania ich przemysłu i kolei. W sumie w 1920 roku, poza wojennym materiałem zamówionym przez Polskę we Francji i innych krajach, a przewiezionym przez żelazne koleje Węgier, wyprodukowano na Węgrzech i przesłano do Polski następujący materiał wojenny: 48 mln naboi Mausera, 13 mln naboi Mannlichera, 240 kuchni polowych, 200 kuchni przenośnych, 80 pieców polowych, kilka milionów części składowych do karabinów Mausera.